گی کورنو

روانکاو در مطب خود تعداد بسیاری بیمار می‌بیند که همگی با احساس گناه و شرمساری زندگی خود را تیره کرده‌اند. غالبا فایده‌ی اصلی یک درمان، پس زدن پرده‌ی بی ارزشی است. پرده‌ای که سنگینی آن فرد را خفه می کند و نیروهای حیاتی‌اش را متوقف می‌سازد. احساس گناه در فرایند تغییر، واقعا هیچ نقشی ندارد.
هنگامی که شخصی از رفتار خود تخریب خود احساس گناه می‌کند، خود را بی ارزش کرده است؛ این بی ارزش کردن او را از آنچه برایش مفید است محروم می‌کند، چرا که خود را شایسته‌ی آن نمی داند. او خود را به خاطر رفتار تخریب کننده‌ای که انجام داده، تنبیه و از تجربیات مطلوب محروم می‌کند. به این ترتیب، بدترین قضاوت کننده و بدترین دشمن خود هستیم و نسبت به خود بسیار بی رحمانه تر رفتار می‌کنیم تا با دیگران.



منبع: http://mrk313.blogfa.com/
کدبازان>